Biliyor musun , ben başlangıçların, sonraları etkilediğini ve garip bir şekilde yolun sonunun başına benzediğine inananlardanım..Belki de birbirimize ilk kavuştuğumuz gün bir ayrılık yaşamak, sonraki sayısız ayrılıklarımızın mayasını oluşturdu bizim..Birlikte olduğumuz onca vaktin ayrılıkları ve o olağanüstü geri dönüşler!Zaten hep ayrılmak için birlikte olmadık mı biz seninle..-Peki gerçekten ayrılabiliyor muyuz biz, gene yapamayacağız bunu biliyorum, gene yapamayacağız, bir son nokta gerek buna, bu kez asla senin olmayan ve hiç kullanılmamış, yeni keşfedilmiş bir son nokta-

İnsan birine nasıl da alıştığını ve artık onu, sonraki bütün hayatında varlığı ve yokluğu ile içinde taşıyacağını çok küçük bir başlangıç anında hissedebilir mi dersin_?Hayır , bir roman gibi konuşmamalı burada, şimdi bunu söylemek kolay, daha o zamandan senin hayatımdaki önemini ve içime nasıl, hiç silinmeyecek ve gittikçe derinleşecek biçimde kazınmakta olduğunu anlamış olduğumu iddia etmek doğru olamaz!Ama ben buna benzer korkular duymuştum seninle..
O günden çok daha önce.O birbirimize hiç olduğumuz ya da ne olduğumuzu hiç anlamadığımız ilk günlerde, bir hiç için, hem de hiçbir mazeret söylemeden gittiğin yoldan geri döndüğün gün!Geri dönüp gülümsedin ve gidemediğini söyledin, beni onca ayrıntının içinde yalnız bırakıp gidemediğini söyledin ve gülümseyip köşedeki sıraya oturdun..Tanrım daha birkaç dakika öncesinde, orada tek başıma oturmuş, sen gittin diye neredeyse ağlamak üzereydim, hem de matematik kitabımın üstüne..asla nedenini de anlayamamıştım..
Dönüşün yüreğimi sonsuz bir hazla doldurdu.Hiç tanımadığım bir duygu işte, merhaba!!
İçimden hep dönmeni dilediğim, hatat beklediğim-neden olduğunu ayrımsıyamıyordum henüz-ardından kaybolmuş çocuklar gibi baktığım ve dönüşünü hiç umut etmediğim halde, gelişinle mutluluğumla eşdeğer büyük bir korkuya düştüm ben.Bilinmeyene doğru gidiyorduk işte , nasıl korkmam, ecel gibi bir şeydi bu!

Sen hemen hiçbir şey yapmadın benim için- daha ne yapacaktın yolundan geri döndün- eline kitabını alıp içinde kaybolduğum ayrıntılardan kurtuluncaya kadar , yüzüme bile bakmadan oturdun-polinomlar daha ilginç geliyordu o sırada sana-beni bekledin..Yanıma dönüşünün o büyük ve nedensiz anlamına yeni birşeyler katmaya hiç kalkışmadın.Bana ne verdiğinibiliyordun ve kendinden emin!Seni orada görmek istiyordum sen de bunu istedin ve orada oldun, hepsi bu!Hiç istemeden vermeye, hiç anlatmadan anlamaya çoktan başlamıştık biz, gerisi nafile.....
.......aŞk..................değil......................